Inmiddels ben ik met de 7,26kg een stukje vooruit in de training, bijna over de 10 meter uit de stand. Er zit veel meer in want ik kan nog steeds niet voluit stoten zonder volledig in de kramp te schieten. De spieren tussen mijn schouderbladen en ergens rechts tussen mijn ribben protesteren hevig bij de afworp. Diverse sessies dry-needling en ook het kraken bij de manueel therapeut hebben vooralsnog geen succes. Ondanks dat het tegenzit heb ik me toch maar ingeschreven voor een wedstrijdje in Ede. Na een uurlange warming up met springen, draaien en huppelen begin ik aan het inwerpen. Dit voelde meteen al verkeerd dus ik probeer met zo min mogelijk rompdraaiing de kogel “weg te leggen”. Beginnend met 6 meter, langzaamaan wat verder naar 7 meter, 8 meter en uiteindelijk 9,30. Verder kom ik niet zonder te verkrampen. Dan in de wedstrijd besluit ik om in de 1e poging gelijk maar voluit te werpen. Gelukkig lukte deze worp best aardig want daarna ben ik letterlijk het veld afgestrompeld met kramp. De afstand is nog niet om over naar huis te schrijven maar het begin is gemaakt!
